Hırs
Fazlası zarar denir de kime sorsanız olması gerektiği kadar var bende cevabını alırsınız.
Hırsımdan her şeyi yaparım,her yola başvururum diyenlerin sayısı yok denecek kadar azdır.
Bende hiç bir zaman olmayan bu meretle ilgili bir film izledim ki…Sanırım zaten çoğunuz biliyorsunuz.Black Swan (Siyah Kuğu)'dan bahsediyorum.
Karanlık,karışık sahneler.
Nathalie Portman harikalar yaratmış.
O ezik görünümlü,aslında kişiliksiz sayılabilecek yani hakaret olarak demiyorum da ne bileyim silik bir tip olan bu kadın,devleşiyor perdede.
Bu rol için daha iyi bir oyuncu tipi düşünülemezdi.
Zira konu da bunu işliyor.
Teknik tamam ama ruhun yok diyor eğitmeni sürekli.
O da çabalıyor,yemeden içmeden sabah körü kalkıp çalışmaya başlıyor.
Sosyal hayatı yok,bir türlü tatmin olamıyor,içindekileri yansıtamıyor,kendini olduğu gibi gösteremiyor.
İşleri biraz da olsa oluruna bırakamıyor yani.
Zor bir hayat,zor bir anne.
Sınırı olmayan bir başarma isteği.
Tek mutluluk yolu,daha doğrusu tek yaşama yöntemi dans.
İzlerken çok şey düşündüm.Bir sanatçının olması gerektiği gibiydi aslında her şey.Sadece biraz abartıydı.Bu zor hayatı en yakından bilenlerden biri olarak yüreğim sızladı.Aynı vicdan azapları,aynı zorlukları,aynı heyecanları yaşamak ne yorucu.
Ben öyle olmadığım için bir sürü çeşitlilik yarattım hayatımda.
Değişik işler yaptım keman çalışmanın yanı sıra.Ve ne kadar doğru olduğunu gördüm.Kişiliğimde hırsın zerresi olmadığı için bir kere daha mutlu oldum.Zaten genelde mutluyum çok şükür.Çünkü sağlıklıyım,seviliyorum,seviyorum daha ne olsun? Yine de kendim için değil de sinemamız adına birazcık daha hırslandım.Nuri Bilge Ceylan gibi bir yönetmen yetiştirmiş bu ülkede çok daha fazlası yapılabilir diyorum.Ne olursa olsun,oyuncuların cüretkarlılığına,rolün bağımsızlığına,çok uç seks sahneleri olsa da gözümüze hiç batmadığına,bunların konuşulmayıp konunun içinde kaybolan bizim aşamadığımız birçok konuyu aşmış olmalarına sinir oldum bir kez daha.Kısacası benim hırsım,milletimin adına...
Ayça Tekindor
Habersizdim
